زد و شكّ از من زايل و ثابت شد يقين . « 1 » قطب راوندى اين معجزه را مختصرا در خرايج « 2 » نقل كرده و لكن در آنجا ابو رجاى مصرى است و در ندا به او فرمود : « اى نصر بن عبد ربّه ! » و او گفت كه من در مداين متولّد شده‌ام ، پس مرا ابو عبد اللّه نوفلى برداشت و به مصر برد و در آنجا بزرگ شدم . حديث هفتم نيز روايت كرده از ابى احمد ، حامد مراغى از قاسم بن علاى همدانى كه نوشت به آن جناب و شكايت كرد از قلّت فرزند . پس از آن وقتى كه نوشت تا آن زمان كه فرزند ذكورى او را شد ، نه ماه طول كشيد . آنگاه نوشت و سؤال كرد از براى طول حيات آن ولد . پس وارد شد دعا از براى نفس او و جواب نداد در آن فرزند به چيزى ، پس آن فرزند مرد و خداوند منّت گذاشت بر او ؛ پس او را دو فرزند بعد از آن روزى شد . « 3 » حديث هشتم روايت كرده از محمّد بن يحيى فارسى از فضل حران مدنى ، آزاد كردهء خديجه ، دختر ابى جعفر عليه السّلام كه گفت : قومى از طالبين از اهل مدينه قايل بودند به حقّ . پس مىرسيد به ايشان هداياى ابى محمّد عليه السّلام در وقت معيّنى . پس چون حضرت وفات كرد ، برگشتند گروهى از ايشان از اعتقاد به خلف عليه السّلام . پس وارد شد آن هدايا بر آن كسانى كه ثابت مانده بودند بر اقرار به آن جناب بعد از پدر بزرگوارش عليهما السّلام و قطع شد از باقى و ديگر به ايشان برنگشت . « 4 »

--> ( 1 ) . الهداية الكبرى ، ص 369 . ( 2 ) . الخرائج و الجرائح ، ج 2 ، ص 699 . ( 3 ) . الهداية الكبرى ، صص 369 - 370 . ( 4 ) . همان ، ص 370 .